http://hezarjerib110.blogfa.com/ ادبیات fa blogfa.com Thu, 09 Aug 2007 00:03:50 GMT http://hezarjerib110.blogfa.com/post-9.aspx خوابم سبک است <BR/>خوابم پَر<BR/><BR/>*<BR/>او در پی گنج عشق، جانش را کند<BR/><BR/>*<BR/> <BR/>از قاف فرود می آیم <BR/>در قبر مستور می شوم <BR/>چون خورشیدی در ابر <BR/><BR/>*<BR/> <BR/>ابروی صاعقه <BR/><BR/>*<BR/><BR/>صبحِ رو سپید <BR/>برگشته با امانت سرخ <BR/><BR/>*<BR/> <BR/>حالا <BR/>دنباله سقوط از بالا <BR/><BR/>*<BR/><BR/>می آید <BR/>و به احترامش<BR/>برمی خیزد روح <BR/>از بدن <BR/><BR/>*<BR/><BR/>مُهرِ مِهر<BR/>مُهرِ ماه<BR/>بر سجاده امواج<BR/><BR/>*<BR/><BR/>پاییز<BR/> <BR/>چادری نمور <BR/>بر گِل توده گور <BR/><BR/>*<BR/>پیراهن سکوتم به سرخی میزند قلب کهنه کار هجران <BR/><BR/>*<BR/>شب <BR/>در اصل<BR/>چراغی است <BR/>که دودش <BR/>تنها<BR/>به ما <BR/>رسیده است <BR/>در اصل شب <BR/>چراغی است تنها <BR/><BR/>*<BR/><BR/>آتش نه<BR/>آب تشنه <BR/>دریا<BR/><BR/>*<BR/><BR/>دهقان باد... <BR/>مشت مشت باران ...<BR/><BR/> <BR/>درخت آب<BR/><BR/>*<BR/><BR/> گشایش<BR/><BR/>قفل لب های تو را <BR/>بوسه ای تنگتر از قفل لب های تو <BR/>تنگ تر می کند<BR/><BR/>*<BR/><BR/>می آیی <BR/>و درختان <BR/>در مسیرت <BR/>درخشان می شوند <BR/><BR/>*<BR/><BR/><BR/><BR/>مثل این درخت <BR/>فواره ای سبز <BR/>مثل آن کوه <BR/>فواره ای سنگ <BR/>مثل خورشید<BR/>آواره ای سرد<BR/><BR/>*<BR/><BR/>سری <BR/>عاریه بر تن <BR/>که بشمارند <BR/>مرا <BR/><BR/>تنی <BR/>عاری از پیرهن<BR/>که بفشارم <BR/>تو را <BR/><BR/>لبی <BR/>برای نمردن<BR/><BR/>*<BR/>قطره ای شقایق<BR/>آب شود<BR/>و شبنمی<BR/>بچکد <BR/>در باغی دیگر<BR/><BR/>همین<BR/>*<BR/>رؤیت رؤیای زمینیان:<BR/>ستاره ها<BR/>تا صبح فلاش میزنند<BR/><BR/>*<BR/><BR/>زال و ذلیلم کن <BR/>اسیرم کن <BR/>مثل مرد پیری <BR/>که از قفس سفیدش <BR/>تو را فریاد می زند <BR/><BR/>*<BR/><BR/>من بی تو <BR/>تو بی تا<BR/><BR/>*<BR/>دهن قبر را گِل می گیرند <BR/>بیچاره ها<BR/>فکر می کنند نمی میرند <BR/><BR/>*<BR/>شانه بزن<BR/>گیسوی پریشان رگهایم را<BR/>شانه بزن<BR/>ای خنجر بریده <BR/>که گلوی سپیدم <BR/>بر تو پیروز می شود <BR/><BR/>*<BR/> یکپارچه ستاره و<BR/>پاره پاره ابر <BR/><BR/>باران صبحگاه <BR/><BR/>*<BR/>تلاش می کنم <BR/>که متلاشی شوم<BR/>از شن ها بشنو <BR/><BR/>*<BR/>شن گفت<BR/>موج شنید <BR/><BR/>*<BR/>قطره باران <BR/>شهید گمنام<BR/><BR/>*<BR/>چشمت <BR/>در چشمم<BR/>این سنگ چه بوده است در سینه ام؟<BR/><BR/> *<BR/>بوی تو در چشم هایم<BR/>بهار <BR/>از درخت <BR/>بالا می رود<BR/><BR/>*<BR/>چشم من<BR/>چشم او<BR/>گل شب بو <BR/><BR/>*<BR/> چشمم را به گشایش باران می برم<BR/>دو قطره <BR/>دو قطره افزوده شد به باران <BR/><BR/><BR/> Thu, 09 Aug 2007 00:03:50 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=hezarjerib110&postid=9 hezarjerib110 http://hezarjerib110.blogfa.com/post-9.aspx http://hezarjerib110.blogfa.com/post-8.aspx 1)<BR/>در شن شکفته اند<BR/> گلبرگهای آبی دریا<BR/><BR/><BR/>2)<BR/>دریا چیده است <BR/>گل های آبی خویش را<BR/>که بیفشاند به پای ما<BR/><BR/><BR/>3)<BR/>پیاده های شن<BR/>براده های خورشیدند<BR/>سواره های موج را<BR/>ربوده اند و باز<BR/><BR/><BR/>4)<BR/>خیس از خیالات خویش<BR/>دریا خیس خالی نیست<BR/><BR/><BR/>5)<BR/>هر بار موج برمی گردد<BR/>شن می ماند<BR/>رد پای تو را چه کسی می خواند؟<BR/><BR/><BR/><BR/>6)<BR/>نجوا می کنم<BR/>آنچه در مناجات موج ها شکفت<BR/>و دریا شکافت<BR/><BR/><BR/>7)<BR/>بی دست و پا برگشت موج <BR/>جا پای متلاشی اش شن <BR/><BR/><BR/>8)<BR/>رقصی به هم رساند <BR/>دریای پریشان خاطر<BR/>با بوسه ای دقیق بر لب ساحل <BR/><BR/><BR/><BR/>9)تجدید طرح:<BR/>دریا! صفات باران با توست <BR/>هر بار که باز می گردی <BR/>تا بوسه ای دقیق بر لب ساحل <BR/><BR/><BR/>10)<BR/>نامت را بشور <BR/>دهان دریا ببَر <BR/><BR/><BR/>11)<BR/>موج شن آورد <BR/>یا شن شناور شد؟<BR/><BR/><BR/>12)<BR/>حالا رسیده ایم <BR/>همچون انار سرخ <BR/>بی پیرهن تریم <BR/>هی دانه دانه کن <BR/>دریا! بچینمان<BR/><BR/><BR/>13)<BR/>موج را بر لب می آورد <BR/>خاطره ای بریده بریده <BR/>دوش چه طوفانی<BR/><BR/><BR/>14)<BR/>دریا شاید <BR/>یک دانه ی شن باشد <BR/>در بین دو انگشتت <BR/><BR/><BR/><BR/><BR/><BR/>15)<BR/>شن <BR/>جاده ای هموار <BR/>به ناهموارترین همواره<BR/>دریا <BR/><BR/><BR/>16)<BR/>التماس شن<BR/>آنگاه که پا پس می کشد موج<BR/>از ساحل تن <BR/><BR/><BR/>17)<BR/>در خرابات امواج<BR/>سهم یک دانه ی شن چیست <BR/>از شراب آبی <BR/><BR/><BR/>18)<BR/>از شن رسیده ایم <BR/>در شن رسیده ای <BR/>میوه ی آبی!<BR/><BR/><BR/>19)<BR/>سوت می زند و دور می شود دریا<BR/>در سکوت گوش ماهی ها<BR/><BR/><BR/>20)<BR/>چه می شنود از شن ها <BR/>گه هر بار مجاب می شود <BR/>موج را چه می شود<BR/>لابلای شن <BR/>پاره پاره آب می شود؟<BR/><BR/><BR/>21)<BR/>لخت مثل فریاد <BR/>به آب می زنیم با فریاد<BR/>دریا فریادها را پس می دهد<BR/>ما را ...؟ <BR/><BR/><BR/><BR/><BR/><BR/><BR/><BR/><BR/><BR/>22)<BR/>اینجا همه می تابند<BR/>آفتاب<BR/>شن<BR/>کف موج ها <BR/>چرم کفش ها<BR/>پوست های خیس<BR/>پوست های سوخته...<BR/>آفتاب که زرد شد و<BR/>شن ها سرد<BR/>کفش ها از کف ها دور و<BR/> جاده ریخت به سو سوی چراغ<BR/><BR/><BR/>می ماند دریا <BR/>تنها<BR/>تازیانه ها بر پوست <BR/>سینه پر از اندوه و نهنگ ...<BR/><BR/><BR/><BR/>23)<BR/>این موج ها <BR/>چند رد پا از خاطر برده اند؟<BR/>این موج ها <BR/>بخاطر دریا<BR/>به چند پا رو آورده اند؟<BR/>چند پا را رد کرده است دریا<BR/>تا ساحل؟ <BR/>چند پا مردود شده اند؟ <BR/><BR/>حافظه دریا <BR/>چند پا است؟ <BR/><BR/> <BR/>24)<BR/>این سنگ از کدام مشت پرواز کرد<BR/>که مشت آینه باز <BR/><BR/><BR/>25)<BR/>ماهِ کامل<BR/>برکه نان دلش را می خورد <BR/><BR/><BR/><BR/>26)<BR/>قطعه قطعه بود<BR/>بهشت زهرا<BR/><BR/>27)<BR/>ورق می خورد <BR/>تقویم درخت <BR/>تا برف <BR/><BR/>28)<BR/>قطع نکن <BR/>شماره قبرت را یادت رفت بدهی<BR/><BR/><BR/>29)<BR/>با مرگ برگ<BR/>ای نسیم کوچک <BR/><BR/><BR/>30)<BR/>جیک جیک ستاره ها تمام شد <BR/>گنجشک ها برخاستند و سیمرغ <BR/><BR/><BR/>31)<BR/>پنجره باز می کنم بر باد <BR/>تا چند شعله چنار...<BR/><BR/><BR/>32)<BR/>پنجره باز می کنم بر برف<BR/>تا چند پولک ستاره <BR/><BR/><BR/>33)<BR/>زن بازنده و مرد زنده<BR/>یا مرده از زنده ی زن؟<BR/> <BR/>34)<BR/>زمستان <BR/>زمین را <BR/>بی دار و درخت <BR/>گذاشت و رفت<BR/>و سرو:<BR/>بیدار و درخت <BR/><BR/><BR/>35)<BR/>همسان صاعقه <BR/>همسایه ابر <BR/><BR/>36)<BR/>می جورم خاک را <BR/>مانا تویی که منم <BR/>ای ساقه هایت<BR/> صاعقه هایم <BR/><BR/><BR/>37)<BR/> حکماً یکی از این دانه های شن قلب من است<BR/>که هی زیر و زبرش می کنی<BR/>و بَرَش نمی داری<BR/><BR/>38)<BR/>دریا را از تشنه شدن ترساندند<BR/>موجی زد و مهتاب به صحرا پاشید <BR/><BR/> Wed, 08 Aug 2007 00:26:13 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=hezarjerib110&postid=8 hezarjerib110 http://hezarjerib110.blogfa.com/post-8.aspx http://hezarjerib110.blogfa.com/post-7.aspx ادای دین به شاعر حرفه ای، محمد رمضانی فرخانی <BR/><BR/><BR/>1)<BR/>حدیث قدسی<BR/>گلویم را به صخره بخشیدم <BR/>شقایق شد <BR/>گلویم را به کوه بخشیدم <BR/>آتش فشان شد <BR/>گلویم را به انسان بخشیدم <BR/>حسین شد<BR/> <BR/> 2)<BR/> ساقه یاس<BR/>بر آب های روان <BR/>دست سیراب عباس <BR/><BR/>3)<BR/> آن شمشیر را بچرخان <BR/>که بپرند گنجشکان سرخ <BR/>از شا خه ها <BR/><BR/>4)<BR/> نبضش گنجشک می زند <BR/>ستاره صبح <BR/><BR/>5)<BR/> ما مست و شیدا <BR/>ما سمت خورشید<BR/><BR/>6)<BR/> گنجشکان رسیده اند <BR/>تا درخت لخت <BR/>میوه برآورد <BR/>در سپیده زمستان <BR/><BR/>7) <BR/>رها شد <BR/>از چله ی شاخه <BR/>گنجشک <BR/>گنجشکان<BR/>در چله ی زمستان<BR/><BR/>8) <BR/>پرده را به یک سو می زنم <BR/>از سوسوی لب های ماهی <BR/>تا ماهو <BR/><BR/>9)<BR/>حبس ابد <BR/><BR/>باران زنگ زده <BR/>باران رنگ شده <BR/>یاران سنگ شده <BR/><BR/>10) <BR/>ماهی سرخ <BR/>اعتکاف دریا <BR/>در دل تنگ <BR/><BR/>11) <BR/>تو را در جگرت یافتند <BR/>ای ذغال زنده <BR/><BR/>12) <BR/>بارش این گل های سرخ <BR/>از کمرکش ابرها <BR/>مگر شمشیرت دستم را بگیرد <BR/><BR/>13) <BR/>نه می دهد <BR/>نه می ستاند <BR/>می ستاید بوسه ام لبانت را <BR/><BR/>14) <BR/>صدای خرد شدن دل است <BR/>اشتباه نکن <BR/>ابر دهانی ندارد که فریاد بزند <BR/><BR/>15) <BR/>سرو <BR/>شهید زنده زمستان <BR/><BR/>16) <BR/>چه می شنوی از آن بالاها <BR/>که اصرار داری <BR/>با ذره ذره خاک<BR/>در میان بگذاری <BR/>ای ابر <BR/><BR/>17) <BR/>گرم می پرسد رگهایم را <BR/>شمشیر شمشیر شمشیرت <BR/><BR/>18) <BR/>چشمهایت <BR/>بیابان منند <BR/>و با یادت <BR/>آب ها <BR/>از آن من<BR/><BR/>19) <BR/>گریستم<BR/>صعب تر از بازوان رشته رشته دریا <BR/><BR/>20) <BR/>زخمه بر شن می زند <BR/>دریای زخم خورده <BR/><BR/>21) <BR/>همچون نگاهت <BR/>قلبم می زند <BR/>راه مرا <BR/><BR/>22) <BR/>گفتند چرا غم؟ <BR/> و خفتند <BR/>اینک واپسین چراغم <BR/>در ژرفای شبان بیابان <BR/><BR/> Mon, 06 Aug 2007 23:36:31 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=hezarjerib110&postid=7 hezarjerib110 http://hezarjerib110.blogfa.com/post-7.aspx http://hezarjerib110.blogfa.com/post-6.aspx <BR/><BR/><BR/>1) از دشت یکی خار برای دل من <BR/>وین شهر قفس خوار برای دل من <BR/>آیا آن سوی کهکشان شمعی هست؟<BR/>-ای اشک وفادار!- برای دل من<BR/><BR/>تجدید مطلع:<BR/>دیوار به دیوار برای دل من <BR/>یک پنجره یک بار برای دل من <BR/>این باد چه خوب بود اگر می آورد<BR/>از موی تو یک تار برای دل من <BR/><BR/><BR/>***<BR/><BR/>1) سرخورده گذشتید اگر مورچه ها! <BR/>لابد چیزی نیست دگر مورچه ها <BR/>ما آنجا نیستیم خیلی دوریم <BR/> از جمجمه هامان چه خبر مورچه ها؟ <BR/><BR/><BR/>تجدید مطلع:<BR/>2) آهای خبر خبر خبر مورچه ها <BR/>یکبار دگر کاسه سر مورچه ها <BR/>اما نه این جنازه داغ است هنوز<BR/>پس حمله برید بر جگر مورچه ها <BR/> Tue, 31 Jul 2007 15:06:27 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=hezarjerib110&postid=6 hezarjerib110 http://hezarjerib110.blogfa.com/post-6.aspx http://hezarjerib110.blogfa.com/post-5.aspx این دو رباعی تقدیم شد به علی داوودی که اخیرا پدر شده است: <BR/><BR/>1) آفاق سحر شدی مبارک بادت<BR/>خورشیدخبر شدی مبارک بادت<BR/>من بَعد خدا با تو حسابش دگر است<BR/>امروز پدر شدی مبارک بادت<BR/><BR/><BR/>2) ای دوست تو را پدر شدن زیبا باد <BR/>او را بر سر سایه تو برپا باد<BR/>تا بوده بنده بوده ای مولا را <BR/>تا هست کنیز حضرت زهرا (س) باد<BR/><BR/><BR/><BR/>3) تن خاک شده با نک و نالش رفته<BR/>سر با همه فکر و خیالش رفته<BR/>می ماند یک تن که شده سفره خاک<BR/>می ماند یک قفس که بالش رفته<BR/><BR/><BR/><BR/><BR/><BR/>* * * <BR/> <BR/>به آن مرد هیشه جوان:<BR/><BR/>4) تو دریایی تو بیکرانت سبز است<BR/>تو عقلت سرخ آسمانت سبز است <BR/>ما هر دو ز خاکیم ولی تو سروی <BR/>تو سروستانی که خزانت سبز است<BR/><BR/>*** <BR/> <BR/>5) دریایی سنگ بود یا ماه نبود <BR/>آن کوه نهنگ بود یا ماه نبود <BR/>مشتی دل تنگ بود یا ماه نبود <BR/>بیچاره پلنگ بود یا ماه نبود<BR/><BR/>***<BR/>6) پلکی از خواب خود نیایم بیرون <BR/>از جلد حباب خود نیایم بیرون <BR/>خورشید شوم غروب قابم سازد<BR/>آنگاه ز قاب خود نیایم بیرون<BR/><BR/><BR/><BR/><BR/>7) از اینجا تا خدا یک آه راه است <BR/>بگو آه و دمی دیگر الاه است <BR/>غباری از گلوی خاک برخاست <BR/>در آن بالا فقط ماهست ماهست<BR/><BR/><BR/><BR/>اشعار: زهیر توکلی Sat, 28 Jul 2007 14:16:14 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=hezarjerib110&postid=5 hezarjerib110 http://hezarjerib110.blogfa.com/post-5.aspx http://hezarjerib110.blogfa.com/post-3.aspx <BR/> &quot;یا حار حمدان من یمت یرنی&quot;<BR/> <BR/> امام علی (ع) <BR/><BR/> ای خوش به دمی که می نشینم رخ تو <BR/>تا باز بچینی و بچینم رخ تو <BR/>گفتی که می آیی به سرم در دم مرگ <BR/>ای کاش بمیرم و ببینم رخ تو <BR/><BR/><BR/><BR/> نوشته شده در 13 رجب Fri, 27 Jul 2007 16:18:18 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=hezarjerib110&postid=3 hezarjerib110 http://hezarjerib110.blogfa.com/post-3.aspx http://hezarjerib110.blogfa.com/post-2.aspx از مشرق انوار دلم آگاه است<BR/>صبح است گل سرخ افق در راه است<BR/>این بوی گل محمدی چیست؟ بگو<BR/>خورشید ز عشاف رسول الله است<BR/><BR/><BR/> &quot;زهیر توکلی&quot;<BR/> مطابق با ایام رجب Wed, 25 Jul 2007 23:00:36 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=hezarjerib110&postid=2 hezarjerib110 http://hezarjerib110.blogfa.com/post-2.aspx